الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : محمدرضا عطائى )

116

حياة الإمام الهادي ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام هادى ع ) ( فارسي )

اگر نه نماز خوانده حرام است . [ 1 ] سجدهء بر شيشه تمام فقهاى اهل بيت عليهم السّلام ، اجماع دارند كه بايد سجدهء نماز بر زمين باشد و يا آنچه از زمين مىرويد ، و هيچ كدام سجدهء بر خوردنى ، پوشيدنى ، چه بالفعل و چه بالقوه - يعنى پس از تغييرات قابل خوردن يا پوشيدن گردد - را جايز نمىدانند ، همچنان كه از سجده بر شيشه منع كرده‌اند ، و در اين مورد به اخبار زيادى كه از ائمهء هدى عليهم السّلام رسيده استناد جسته‌اند . از آن جمله روايتى است كه محمد بن حسين مىگويد : يكى از شيعيان به خدمت امام ابو الحسن العسكرى ، نامه‌اى نوشت و از آن بزرگوار پرسيد كه آيا نماز بر شيشه جايز است يا نه ؟ نويسنده نامه مىگويد : وقتى كه نامه تمام شد ، فكر كردم و با خود گفتم شيشه هم از روييدنيهاست ، نبايد از امام عليه السّلام مىپرسيدم ! مىگويد : « امام عليه السّلام ، به من نوشت : هر چند كه تو با خودت گفتى كه شيشه از روييدنيهاى زمين است ، اما بر آن نماز مخوان ! زيرا شيشه از نمك و شن تركيب يافته ، كه اين دو از موجوداتى هستند كه تغيير شكل داده‌اند و مسخ شده‌اند . » [ 2 ] نماز شخص بيهوش ، قضا ندارد فقها در صحت توجه تكليف به مكلّف شرط كرده‌اند كه در وقت تكليف از هوش نرفته باشد ، پس اگر از اول وقت تا آخر بيهوش بود نه مكلّف است كه نماز بخواند و نه قضاى آن را . و در اين مسأله به برخى از روايات استناد كرده‌اند كه از آن جمله است روايتى كه على بن مهزيار نقل كرده است كه از امام ابو الحسن ثالث عليه السّلام دربارهء شخصى كه از هوش رفته بود پرسيدم

--> [ 1 ] لمعة : 1 / 223 . [ 2 ] وسائل الشيعة : 4 / 604 .